X
تبلیغات
رایتل

روزنوشت های یک پزشک طرحی

اه قلبم بی قراره ...میم خوبه هوامو از همون راه دور هم داره...سوالی درباره مریضام پیش بیاد برام فوری ازش میپرسم.درباره خیلی مسائل اداری مربوط به کارم راهنماییم میکنه.ِِِِ..حتی بانمکه و شوخ طبع ولی باز یه دوسته برام...

اوم دیگه به دکتر فکر نمیکنم اونم یه مرحله ای بود که باید میگذشت که گذشت هرچند کلی حرص خوردم ولی شد یه خاطره از اورژانس.کل اینترنیم اورژانس با اون حال وهوای دیگه ای داشت...

مهندس ح هم کم پیام میدم بهش وقتی پلن ما برای اینده متفاوته چه فایده اخه.وقتی داره به پذیرشش از دانشگاه های معتبر دنیا فکر میکنه که کجا رو انتخاب کنه از بین 3کشوری که پذیرش داره و من به مناطق محروم فکر میکنم برای گذروندن طرحم و خوندن برای تخصص...وقتی حرف برای زدن بهش کم میارم.وقتی لابلای حرفاش درباره پروژه هاش حوصلم سرمیره چون چیزی سردرنمیارم و اون متقابلا از مریض های من.از دو دنیای متفاوتیم ...

اقای شلوغ امان از تو که قلبم بی قرارته!و تو بی توجه!

نظرات (2)
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.
پس دلیل منطقیه
موفق باشی آنه جان
پنج‌شنبه 10 فروردین 1396 ساعت 14:04
امتیاز: 0 0
پاسخ:
دلیل خاصی داره واسه طرح مناطق محروم رو انتخاب میکنین؟
کارش کمتره یا راحت تره
چون خیلیا رو دیدم فقط طرحشون رو حاضرن برن مناطق محروم
چهارشنبه 9 فروردین 1396 ساعت 16:00
امتیاز: 0 0
پاسخ:
نه اتفاقا کارش زیاده.ولی مدت زمان طرح کمتره برای همین اکثرا دوس دارن برن مناطق محروم که زودتر تموم شه